Goree Adası’na efendim.
Ne varmış orda?
18. yüzyılda köle ticaretinin merkezi olan adada Köleler Evi Müzesi’ni ziyarete gidiyoruz.
Niye?
Program öyle yapılmış efendim.
Kim yapıyor bu programlan? Ben buraya iş adamlarıyla görüşmeye geldim.
diye söylenerek bindi gemiye Senegal fatihi.
Adaya adımını atar atmaz, dans gösterileriyle karşılandı. Çok açık saçık dansçıları görünce sinirlendi;
Bu ne? Bunların doğru dürüst kılığı kıyafeti yok mu?
Efendim, Afrika’da bulunuyoruz, iklim itibariyle halk burada yarı çıplak yaşar.
Olmaz ki!
Gayet tabi efendim. Söyleyelim, bir daha oldurmasınlar!
Dans gösterisinden uzaklaştı, torunlarına hediye almak üzere hediyelik eşya tezgâhlarına yöneldi.
Köleler Evi Müzesi’nde köleliğin bitişini simgeleyen sarmaş dolaş donlu bir kadın ve donlu bir erkekten oluşan, kölelik zincirinin kırılışı heykelini görünce tepesi attı:
Bu ne yahu?
Efendim, köleliğin bitişinin simgesi olarak Fransa’dan gönderilmiş bir heykel!
Ne heykeli? Böyle heykel mi olur? Ucube bu! Hemen Fransa’ya geri göndersinler!
Senegal fatihinin sözleri Senegalli yöneticilere tercüme edildiğinde, şaşkınlıkla birbirlerine bakıştılar. Kısa bir suskunluk oldu. Bir yönetici Köleler Evi Müzesi’nin UNESCO Dünya Mirasları listesinde yer aldığını, dile getirerek bu müzede hiçbir şeyin yerinden kımıldatılmasının söz konusu olamayacağını belirtti.
Açıklaması, Senegal fatihine tercüme edilince çok kızdı bizimki;
Bu heykel Fransa’ya geri gönderilecek! Burda fransızlığın alemi yok!
Yoksa, bir daha da Senegal’e gelmem!
Buyurdu Senegal fatihi
Zor durumda Senegal yönetimi. Senegal fatihinin bir daha oraya gelmemesi Senegal için hiç iyi olmaz! Ve fakat Fransa’yla, Unesco’yla küsecek hali de yok Senegal’in. İki ucu sıvalı değnek! Mahfoldular!
Yorum Gönder