Toparlanma
Planın yanlışlığı eğitim felsefesi ve öğretimin yapılandırılması konusunda bilgi ve deneyim sahibi bütün uzmanlarca vurgulandığı halde, bu ivedilikte ısrarın nedeni nedir?
Üstelik, bakanlık çerçevesinde bile tartışılmadan, üniversitelerle eğitim alanındaki meslek kuruluşlarıyla sendikaların görüşü alınmadan, ilgili olabilecek başka bakanlara bile gözü kapalı imzalatılarak Meclis’e sunulmuş bir metin söz konusu olduğu halde?
Telaşın nedeni, başkanlık sistemini bir an önce kurup başına geçme hesabı yapmış bir politikacının kendi yeni dönemi için “dindar gençlik” yetiştirmeye hemen başlama sabırsızlığı mı?
Politika sahnesinden şu ya da bu nedenle çekilmeden önce partisine ve cemaate en az yarım yüzyıllık bir insan malzemesi ve bir manevi miras bırakma tutkusu mu?
Böyle bir çabaya cesaret veren güç Atatürk’ün akla ve bilime dayalı manevi mirasına ters bakmış ve ünlü “Hitabe”den 19 Mayıs törenlerine kadar o mirastan kalan her şeyi yıkma hırsıyla yanıp tutuşmuş bir takımın sinsi desteği midir acaba?
Öylesine hastalıklı bir bakışın yetmiş beş milyonluk koskoca bir ulusa egemen olarak onu yolundan şaşırtması, Türklüğe ve hatta aydınlanmış bütün insanlık kesimlerine büyük ihanet olacak.
Cumhuriyetçi siyasal muhalefetin 1980’den beri yoğunlaşan bu geriye gidişe engel olamayışı büyük talıhsizliktir. Bu açıdan bakınca şimdiki dağınıklık daha da üzücü ve umut kırıcı olmakta.
Muhalefeti toparlayarak ters gidişi değiştirebilecek durumdaki bir CHP’nin, neredeyse yarım yüzyıla yaklaşan bu süreçte tutarsızlık, düşünce kısırlığı, birbirini yeme, içe kapanış ya da dışlayışla ve bula bula “kapımız açık, isteyen gelsin”le yetinmiş olması da umutsuzluğu arttırıyor. Belli ki, cumhuriyetçi muhalefet kırıntılarını toparlayacak bir çabanın başlatılması artık kaçınılmazlaşmıştır.
Bunun yöntemini anlatmak ancak başka bir köşeye sığar.
Yorum Gönder