Dikkatli bir gözlemci olan Fatih Altaylı bile; geçen gün, Haber Türk'teki köşesinde İmralı'daki 'Öcalan'ın devre dışı bırakılmış olabileceğini' yazdı.
Tarihçi Halil Berktay da aynı biçimde kuşkular sergiledi.
Bütün bunlar; Abdullah Öcalan'ın Güneydoğu'daki etnik Kürtçüler arasında nasıl görüldüğünün bilinmemesinden kaynaklanıyor.
Ben gittim sordum; isterseniz siz de Ağrı'ya gidip sorun. Bir kahvede aldığım cevap şu idi:
'Öcalan bize 'Kendinizi yakın!' dese hepimiz kendimizi yakarız.'
Diğerlerine baktım. Onlar da 'Evet' anlamında başlarını salladılar.
Kürdistan projesine inanmış; bunu temel hedef almış kesim içinde Abdullah Öcalan böyle görülmektedir. Ondan daha büyük bir önder yoktur. Kandil'deki Karayılan; ancak ve ancak Öcalan'ın izniyle ve işaretiyle orada kalabilmektedir.
DEVLETLE OYNUYOR
Kabul edelim ki Abdullah Öcalan Kürtler arasından çıkmış en önemli figürdür. Mesut Barzani; her ne kadar Kuzey Irak'ta devlet kurmuşsa da bu devlet; ABD'nin desteği ile ayakta durmaktadır. Barzani'nin elini rahatlatan da PKK'nın Türkiye'ye karşı yürüttüğü terör eylemleri olmuştur. Türkiye; PKK'yı dize getirebilmek için daha 1980'lerin sonundan itibaren Barzani-Talabani ikilisine ödün üstüne ödün vermiş; muazzam imkanlar sunmuş ama yapılan bu yardımları karşı taraf; terörü daha da kuvvetlendirmek için kullanmıştır. Kısacası, 'çayın taşı ile çayın kuşunu vurmak isteyen' Türkiye; kendisini vurmuştur.
Yakalandıktan sonra da Öcalan; başarılı siyasetini sürdürmüş; AKP iktidarı ile yürüttüğü pazarlık sayesinde; dağ başlarına sıkışmış kalmış olan örgütünü şehirlere indirmiş; Güneydoğu'yu kontrol eder hale gelmiştir.
Gerçek ortada: Devletle yürüttüğü pazarlık sayesinde Öcalan hep kazanmıştır; Türkiye kaybetmiştir.
Başbakan Erdoğan kızmasın ama; bir 2002 yılındaki PKK'nın durumuna baksın bir de 2011'deki PKK'ya...
Özellikle de 2004'ten sonra PKK, hükümetin attığı demokratikleşme adımlarını müthiş biçimde istismar ederek azmanlaşmış; Güneydoğu'yu ele geçirmiştir.
ÖCALAN'IN KARARGAHI İMRALI
PKK elebaşısı Öcalan, tutuklu değilken örgütü bu kadar rahat idare edemiyordu. İmralı hapishanesi; Öcalan için tutukluluk yeri değil; genelkurmay karargahı oldu. Zaten ABD tarafı da Öcalan'ı
sorunu Türkiye içine taşımak amacıyla Türk tarafına teslim etti.
Öcalan; Türk devletiyle gayet ustaca pazarlıklar yürüttü. Hep; silahlı çatışmayı önlemek için çalışıyormuş görüntüsü verdi. Devlet yetkililerine bunu söyleyen Öcalan; avukat kimliğiyle gelen adamlarına da 'Silahlı mücadeleyi dağdan şehirlere indirin!' talimatını iletti ve ekledi: 'Kürdistan'ın uygun bölgelerini 'Kurtarılmış bölgeler' haline getirmek için halk eylemleri organize edin. Bunun için Hakkari'den başlayın ve mücadeleyi batıya doğru yayın. Devletin temsilcilerine ve onların bölgedeki yandaşlarına göz açtırmayın. Ben 'barış' dedikçe siz bunun savaş anlamına geldiğini hatırlayın. Silahlı eylem bizi bu seviyeye getirdi. Silahı bırakırsak Te-Ce (Türkiye Cumhuriyeti demeyi PKK'lılar ihanet sayıyorlar ve onun yerine Te-Ce diyorlar.)
bizi kısa sürede bitirir.'
HERKES ONUN AĞZINA BAKIYOR
Abdullah Öcalan; bugün etnik Kürtçülerin nazarında peygamberlerden bile daha üstün görülüyor. Hiçbir BDP'linin veya Kandil'deki örgüt elebaşının ona itiraz edebilme olasılığı yoktur. Tek yetkili, tek seçici, tek bilen, tek haklı, tek doğru; Öcalan'dır.
Terör örgütü ile mücadelede; Öcalan'ın yürüttüğü bu taktiği çözmeden; bu hükümetin başarılı olması asla mümkün değildir.
Ne yazık ki Öcalan'ın devlete karşı maske takarak yürüttüğü politikanın farkına varamayan bazı gazeteciler ve akademisyenler; 'Derin PKK Öcalan'ı bile dinlemiyor!' deyip farkına varmadan terör elebaşını aklamaya uğraşıyorlar.
Bu devletin nimetini yiyen medya patronlarının; yayın organlarında, PKK'ya moral veren insanları el bebek gül bebek yaşatmalarını da milletin aklına havale ediyorum
Yorum Gönder