İşte bugün içinde bulunduğumuz durumun özeti.
Eğer feodal yapının yerine devleri koyabilseydik, devrimlerin devamına doğru yürüyebilseydik, bugünlere gelmezdik. Gazi inanıyordu ki “devrim devamlılık ister.”
Bilelim ki 10 Kasım’daki o büyük kayıptan sonra “Toprak Yasası” 11 Haziran 1945′te kabul edildi. Bu yasaya şiddetle muhalefet edenlerin başında Menderes, Koraltan ve Bayar geliyordu. Bayar İzmir suikastında idam edilen Cavit Bey’in öğrencisiydi ve liberal görüşlere sahipti. Yabancı sermeyeyle içli dışlı olduğu biliniyordu. DP’nin kurucuları arasında bulunan bu eski CHP’liler, daha o günden devrimi bir evrim yapma kararı almıştı. 1950 seçimlerinden sonra görüldü ki Toprak Yasası kolay bulunmayacak bir rafa kaldırılmıştır. Bunun kanıtı, 19 Mayıs 1945′te rejimde liberalleşmenin işaretleri veriliyordu. İsmet İnönü, 1 Kasım’da Meclis’i açış konuşmasında belirtti ki: “Rejimin tek eksiği kalmıştır. O da muhalefet partisinin yokluğu.”
İnönü, savaşın sona ermesinden sonra ikiye bölünmüş dünya konjonktürünü incelemiş ve çok partiki yaşamanın tarafında kalmanın erdemine inanmıştı. Bazı yazarlar İsmet Paşa’nın Anglo-Amerikan telkinler karşısında kaldığını yazar (D.Avcıoğlu, Türkiye’nin Düzeni, C.2, s.351-352). İsmet Paşa’nın en yakınındaki Metin Toker ise bu Batı’ya yaklaşma hareketini, Stalin’in savaş sonrası Türkiye’den toprak talep etme girişimlerine bağlamaktadır ve sormaktadır: “İsmet Paşa ya Boğazları açacak, Kars ve Ardahan’ı elden çıkarmayı göze alacak ya da Batı’nın demokrasi blokunda yerini alacaktır.” (Metin Toker, 1945 Kabusu)
Devrimler Kesiliyor
1946′da İsmet Paşa’nın Bayar’a ileri sürdüğü tek koşul “Laik Cumhuriyet’e dokunmayacak, dini siyasete alet etmeyeceksin” olmasıydı, belki de Bayar ve arkadaşları laik devletçi sistemin yükünü üzerilerine almayabilirlerdi. 1950′de DP tek iktidar oldu. Paşai Çankaya’dan kendi hazırladığı zemine indi. İşte Atatürk devrimlerinin sürekliliğio tarihten başlayarak gündemden düşmüştür. Çok partili yaşam, 1973 seçimlerine dek CHP’ye iktidar şansı vermemiştir. O kadar ki 1957′den başlayan CHP ve İsmet Paşa muhalefeti de DP iktidarını indiremeyince, “hukuk dışı ve demokrasiyi uygulamalarıyla meşrutiyetini yitiren DP, TSK tarafından iktidardan indirilmiştir.”
Devrim sürekli olsaydı, devrimin bekçileri ve önderini yetiştirecek Köy Enstitüleri kapatılmasaydı, kimbilir tarih ne şekilde yazılacaktı?
Peki toprak reformu ne oldu? Ağalık düzeni, Altı’da yok olan feodal yapı yakıldı mı? Yıkıldı ama şimdi adı Gladyo... 27 Mayıs’ın gündeminde ikisi vardı. Toprak reformu, o kısa askeri müdahale zamanında değil, 1961De yapılan seçimlerden 1.çıkan CHP’nin başbakanlığını ve koalisyon hükümetleri zamanında gündeme geldi ama yararı olmadı. Topraksız köylüye toprak reformu vaat edildi ama gerçekleşemedi. 27 Mayıs ise ağanın yerine konulacak kurumu hazırlamadan, ağanın nüfuzunu halkın yanında daha artıran 55 ağayı sürgüne gönderdi. AP devrinde o ağalar Meclis’te temsil edildi. Atatürk’ün partisi ne yaptı?
Yeni genel başkanının eşi, Zaman Gazetesi’ne - O gazete kimindir acaba?- Atatürk devrinde Alevi ve Kürt olan eşinin ailesine, dedesine yapılan mezalimi anlatıyor. Kimse demiyor ki: “Madem Atatürk’e bu denli hınçlıydın, neden hâlâ O’nun koltuğundasın?”
Bir CHP milletvekili de kalktı “Dersim’de isyanı bastırın” demekten başka çaresi kalmayan Gazi’yi katliam yapmakla suçladı. Partinin başından ise şu ana dek ses yok!
Sayın Perinçek yerden göğe kadar haklıdır. “Atatürkçüler gerçekten gafil avlandı.”
Toprak reformunun yapılmaması ve Köy Enstitülerinin yok edilmesi büyük vebaldir. Bu vebalde CHP’nin gelmiş geçmiş siyasetçileri ortaktır.
İşte devrimin çocuklarının devrime ihanetleri burada başladı.
Kurtul Altuğ/AYDINLIK
Yorum Gönder