Son Konular
Abbas Güçlü Ahmet Tan Alev Coşkun Ali Eralp Ali Sirmen Ali Tartanoğlu Alican Uludağ Altan Öymen Arslan BULUT Ataol Behramoğlu Atilla Kart Aydınlık yazarları Ayşenur Arslan Barış Yarkadaş Bedri Baykam Bekir Coşkun Bilim Teknik Bozkurt Güvenç Burak H. Özdemir Bülent Soylan Can Ataklı Can Dündar Celal Şengör Cengiz Önal Cengiz Özakıncı Cevat Kulaksız Ceyhun Balcı Coşkun Özdemir Cumhuriyet yazarları Cüneyt Arcayürek Deniz Kavukçuoğlu Doğan Kuban Dr. M. Galip Baysan Dünya haberleri Ece Temelkuran Ekonomi Emin Çölaşan Emine Ülker Tarhan Emre Kongar Erdal Atabek Erdal Atıcı Eren Erdem Ergin Yıldızoğlu Erhan Karaesmen Erol Manisalı Ertuğrul Kazancı Eğitim Ferhan Şensoy Fikret Bila Fırat Kozok Gündüz Akgül Güner Yiğitbaşı Güngör Mengi Güray Öz Gürbüz Evren Hakkı Keskin Hasan Pulur Hayrettin Ökçesiz Hikmet Sami Türk Hikmet Çetinkaya Hulki Cevizoğlu Hüner Tuncer Hüseyin Baş Işık Kansu Işıl Özgentürk Kemal Baytaş Kemal Kılıçdaroğlu Kurtul Altuğ Köşe Yazıları Kürşat Başar Levent Bulut Levent Kırca Leyla Yıldız Mehmet Ali Güller Mehmet Faraç Mehmet Haberal Mehmet Halil Arık Mehmet Türker Melih Aşık Merdan Yanardağ Meriç Velidedeoğlu Mine Kırıkkanat Miyase İlknur Mustafa Balbay Mustafa Mutlu Mustafa Sönmez Mümtaz Soysal Müyesser Yıldız Necati Doğru Necla Arat Nihat Genç Nilgün Cerrahoğlu Nuray Mert Nusret Ertürk Oktay Akbal Oktay Ekinci Oray Eğin Orhan Birgit Orhan Bursalı Orhan Erinç Rifat Serdaroğlu Ruhat Mengi Rıza Zelyut Sabahattin Önkibar Saygı Öztürk Sağlık Selcan Taşçı Serpil Özkaynak Sevgi Özel Sinan Meydan Siyaset Soner Yalçın Spor Sözcü yazarları Süheyl Batum Tarih Tarım Tayfun Talipoğlu Tekin Özertem Tülay Hergünlü Tülay Özüerman Tünay Süer Türey köse Türkiye Türkkaya Ataöv Utku Çakırözer Uğur Dündar Uğur Mumcu Vatan Yazarları Video Yakup Kepenek Yazı Dizileri Yaşar Nuri Öztürk Yaşar Öztürk Yener Güneş Yeniçağ yazarları Yurt Yazarları Yüksel Pazarkaya Yılmaz Özdemir Yılmaz Özdil Zeki Tekiner Zeynep Göğüş Zeynep Oral Zulal Kalkandelen chp genel lozan muharrem ince Çiğdem Toker Ömer Yıldız Özdemir İnce Özgen Acar Özgür Mumcu Öztin Akgüç Ümit Zileli İlhan Cihaner İlhan Selçuk İlhan Taşçı İnci Aral İrfan O. Hatipoğlu İsmet İnönü Şükran Soner

Türkiye’de şaşılacak hiçbir şey kalmadığına inanmama karşın, yine de şike olayı patlak verdiğinde çok kişi gibi şaşırdım.
Şaşırtıcı olan, şike iddiası değil, onun üzerine gidilmesiydi.
Çoğu kişi şaşkınlığın hemen ardından aynı ortak soruyu sordu:
- Bakalım bu işin cılkı da ne zaman çıkacak?
İnsanlar uzun süre merakta kalmadılar. İşin cılkı çabuk çıktı.
Bir sürü insan gösterişli şekilde tutuklandı, yöneticiler içeri atıldı, bu arada tutuklananlar arasında oyuncu bulunmaması da ilginçti. Şike iddiasına konu olan maçların üzerinden bir yıla yakın bir süre geçmesine rağmen, TFF ne yapacağına karar veremedi.
İşin ceza davası yönü, Türk Adliyesi’nin geleneksel eksiklik ve aksaklıklarıyla malul olarak, asgari adaleti aratır hale düşer, TFF kararsız, aciz kalırken, liglerin akıbeti de bir soru işareti olarak karşımıza çıktı.
Velhasıl kelam, tam bir belirsizlik, tam bir keşmekeş hüküm sürdü.
***
Kamuoyunda Aziz Yıldırım’ın günah keçisi ilan edildiği ve olayın faturasının ona kesileceği konusunda genel bir kanı egemen oldu.
Doğrusu bir Galatasaraylı olarak Aziz Yıldırım’a yapılanları içime sindiremiyorum.
Buna karşılık, şike iddiaları yanıtlanırken, bunun varit olmadığını kanıtlamak yerine başka kulüp veya takımların suçlanmasına da anlam veremiyor, olayın bir Galatasaray - Fenerbahçe polemiğine dönüşmesinden de üzüntü duyuyorum.
Ama bütün bunlardan daha vahimi de artık işin cılkının iyice çıktığının belli olması.
Şike konusunda “sıfır tolerans” ilkesini uygulayan ve herkesten de bunu isteyen UEFA’ya karşılık, Fenerbahçelilerin tepkisinden ve bu yüzden oy kaybetmekten korkan Tayyip Erdoğan, şike olayının sabit olması halinde de şikeye adı karışan kişilerin cezalandırılması, ama tüzelkişilik olan kulübün cezadan masum kalması gerektiğini ileri sürdü.
UEFA bunun mümkün olamayacağını açıkça dile getirdi. Ama öyle görünüyor ki Tayyipland’ın Futbol Federasyonu Başkanı Yıldırım Demirören de talimatın dışına çıkamayacak. O da Başbakan’ın önerisini benimseyecek, özerk federasyon iddialarının koca bir balon olduğunu ispatlayacak. Sonuna kadar gidilmesini isteyen, hiçbir lütuf tenezzül etmeyen Fenerbahçe Kulübü’ne rağmen “Fener sıyıracak”.
***
Bu çarpık uygulamanın mantığı, suçu işleyenin gerçek kişiler olmaları dolayısıyla onların fiillerinden tüzelkişiler olan kulüplerin sorumlu tutulamayacağıdır.
Bundan daha çarpık bir mantık olamaz. Tabii ki usulüne uygun olarak seçilip gelmiş kulüp yöneticilerinin kulüple ilgili tasarrufları tüzelkişiliği bağlayacaktır.
Tüzelkişilik kendi organlarını oluşturan gerçek kişiler olmaksızın herhangi bir tasarrufta bulunamaz ki!
Şike olup yakalanmadığında, tüzelkişi şampiyon ilan ediliyor. Yakalanmayan şikenin sonuçları onu etkileyecek de yakalanınca yaptırımı neden etkilemeyecek?
Nitekim, “şikeye sıfır tolerans” diyen UEFA da aynı kanıdadır ve Fenerbahçe’ye herhangi bir yaptırım uygulanmaması halinde, Türkiye ve Türk takımları üç ya da beş yıl süreyle Avrupa’dan dışlanacaklardır.
Tayyip Bey, İngiltere örneğini ileri sürerek, şunu rahatlıkla söyleyebilmektedir:
- İngiltere beş yıl süreyle Avrupa kupalarına girmedi de ne oldu?
Tayyip Bey Fenerbahçe’ye yaptırım uygulanmasının oyunu etkileyeceğinden korktuğu için, bu yolu tutmaktadır. TFF’nin yönetiminde, Tayyip Bey’in sözünün bir parmak bile dışına çıkamayan Yıldırım Demirören de aynı yolu tutuyor ve soruyor:
- Yaptırım uygulamasak ne olur ki?
Oysa ne olacağı ortada.
Türkiye Avrupa’dan dışlanacak.
Ve kimsenin kuşkusu olmasın ki, dönüşü de İngiltere gibi olmayacak.

Başbakanımız, şike meselesini izah etti. Tüzelkişilere ceza olmaz, kulüplere ceza verilirse “şehirler” cezalandırılmış olur, takımlar düşürülürse, futbol “biter” dedi.

*
Anlatayım ben size, olanı... “Biten”i.
*
2002 sezonunda.
AKP iktidara geldiğinde.
Süperlig’de...
Marmara’nın 6 takımı vardı.
İç Anadolu’nun 2.
Akdeniz’in 1.
Karadeniz’in 2.
Doğu Anadolu’nun 2.
Güneydoğu’nun 2.
Ege’nin 3 takımı vardı.
*
7 bölge, 7’si de vardı.
*
Marmara’dan sonra, en zengin, Ege’ydi.
*
6 bölgede...
AKP hep 1’inci parti oldu.
Ege’de olamadı.
Hep kaybetti.
*
2012 sezonunda.
Süperlig’de...
Marmara’nın 5 takımı var.
İç Anadolu patladı...
5’e yükseldi.
Karadeniz 2’ye katladı.
4 takıma...
Akdeniz 2 takıma çıktı.
Güneydoğu’nun 1 takımı var.
Doğu Anadolu yok.
Ege sadece 1’e indi.
*
Daha doğrusu, inmişti...
Çünkü, Manisa düştü.
Ege kalmadı.
*
2013 sezonunda...
Elazığ geliyor.
Doğu Anadolu yani.
Temsil edilecek.
*
Kasımpaşa’nın, Konya’nın...
Rize’nin, Bolu’nun çıkma ihtimali var.
Marmara, İç Anadolu, Karadeniz.
*
Ege yok.
*
Teee 1959’dan...
Süperlig kurulduğundan beri “Ege şehirleri”nin olmadığı ilk sezon olacak!
*
Çıkarsa “ilçe” çıkacak.
Akhisar.
Tesadüf o ki...
AKP’li belediye iyi mi!
*
Ondansan “var”sın.
Değilsen “biter”sin.
*
Çünkü artık, Metin Oktay’ların Mustafa Denizli’lerin Ali Artuner’lerin Sait Altınordu’ların Gode Cengiz’lerin Adnan Süvari’lerin dönemi değil...Hakan Şükür’lerin ege’menliği.

Çağdaş, laik, demokratik bir ülkede temel eğitimin “dinselleştirilmesi” ne anlama gelir?
Bunun yanıtı çok açıktır, öyle sağından solundan dolanmak değil:
“Eğitimin dinselleştirilmesi”...
Sekiz yıllık kesintisiz eğitim döneminde din dersleri zaten zorunluydu... AKP’nin iktidar olmasının ardından devlet okullarında “tırpan” başladı, yönetici kadrolarına din dersi öğretmenleri atandı.
İş bununla bitmedi!
Çocuklar “uygulamalı din dersleri”yle cuma günleri namaza, öteki günler mezarlıklara götürüldü.
Bu konuda onlarca yazı yazdım...
Laik Cumhuriyetin altının oyulduğunu, Türkiye’nin giderek bir Ortadoğu ülkesine dönüştüğünü anlatmaya çalıştım.
***
Bugün gelinen noktaya bakıp hiç kimse, “Neler oluyor” diye sormasın, çünkü olacakları aklı başında olan herkes gördü.
En son gören ise bizim “liberal demokrat” arkadaşlar...
Bir çocuk beş yaşında okula başlar mı?
Anaokuluna ya da anasınıfına gitmeden ilköğretime başlayacak olan çocuklar, yeterli bilişsel, duygusal, sosyal ve fiziksel gelişimini beş yaşında tamamlamış olur mu?
Bilimsel verilere baktığımızda bunun yanıtını görebiliriz:
“Hayır!”
Çocukların gelişimsel olarak okula başlamadan önce bir yıl eğitim alması gerekir...
177 ülkede çocuklar okula altı ya da yedi yaşında başlıyor, beş yaşında değil.
***
Öyle kıvırmadan her şeyi açık açık yazmak gerekir...
Şu 4+4+4 nedir, ne değildir?
Seçmeli “Kuran” dersleri ve “Hazreti Muhammed’in Hayatı”nın yeni yasaya girmesi kız ve erkek öğrencilerin ayrı ayrı sınıflarda okumasını öngörecek.
Kızlar dokuz yaşından sonra zorunlu olarak “türban” takacak... Okullara mescit ve abdesthane açılacak... Kuran okuma, kavrama ezberlemeyle öğrenilecek...
Bitmedi...
İmam hatip ortaokulları açılacak... Lise eğitimi açıköğretimle yapılacak... Meslek liselerine ek puan verilmeyecek...
Hiçbir bilim insanına danışılmadan hazırlanan, adına da “eğitim reformu” denilen bu yasa teklifi “siyasi bir proje” olarak Meclis’ten geçip yasalaşacak.
Kesintisiz eğitim sizlere ömür!
Hani biz yüzümüzü Avrupa’ya dönmüştük? Hani ABD’deki gibi demokrasi ve özgürlük istiyorduk?
ABD, İngiltere, Fransa vb. gibi ülkelerde liseye dek kesintisiz eğitim programı uygulanır.
Bu ülkelerde ilkokul ve ortaokul ayrımı vardır ama öğrenciler 16 yaşından önce eğitim programları arasında seçim yapmazlar.
***
Türkiye böyle bir eğitim sistemiyle demokrasiyi ve özgürlükleri bir yaşam biçimine çeviremez...
Yasa teklifi, basamakları dörder yıllık düzenleyerek, eğitime başlama yaşını geri çekiyor.
Çocukların gelişim dönemleriyle uyumlu olmayan bir basamak sistemi yaratılıyor.
Bir çocuk işlemler dönemine geçmeden beş yaşında ilkokula başlarken, soyut işlemler dönemine geçmeden 9 yaşında ortaokula gidiyor, 13 yaşında liseye (ortaöğretim) başlaması amaçlanıyor.
Beş yaşında bir çocuğun okula gitmesi hangi akla hizmet eder, söyler misiniz?
İdeolojik akla!
Temel becerilerin yok sayıldığı bir eğitim sistemi...
Açık açık bunun adı dinselleşme...
***
Böyle bir eğitim sistemi dünyanın hiçbir gelişmiş demokratik ülkesinde yok...
Biz demek ki çocuklarımızın geleceğini düşünmüyor, onları eğitimin çıkmaz sokağına götürüyoruz.
Bilimsel verilere dayanmayan, oldubittiye getirilen, oy kaygısıyla hem MHP hem de BDP’nin desteklediği bir eğitim sistemi “reform” adıyla Meclis’ten geçti...
Her okula bir kütüphane değil bir mescit!
Bakalım sırada başka neler var, önümüzdeki günlerde birlikte görürüz!

Laiklik nedir? Tayyip Erdoğan son olarak geçen sonbaharda Mısır’da dile getirmişti:
- Laiklik devletin bütün dinlere eşit mesafede olmasıdır...
Yeni eğitim yasasıyla tüm ilk ve orta derece okullarda Kur’an ve Hz.Muhammed’in hayatı seçmeli ders olarak konuldu... Diğer dinler unutuldu. Veya umursanmadı...
O yüzden bu yasa için aynı zamanda laikliğin sonu deniyor.
Seçmeli kuran dersi de pek seçmeli kalamayacak...
Bu seçmeli dersleri almayanlar (özellikle taşra illerinde) “ateist” olarak damgalanacağı için çocuklar zoraki de olsa bu seçimi yapacaklar.
CHP Milletvekili İhsan Özkes fırtınalı oturumda konuşuyor:
“Kısa bir süre de olsa Din ve Ahlak bilgisi öğretmenliği yaptım. Bu derste Kur’an’dan szreler, açıklamaları, Hz. Muhammed’in hayatı bilgileri verilmektedir”
Özetle.. Çocuklara bu dini bilgiler zorunlu din dersinde zaten veriliyordu...
Kritik zamanlarda kah AKP’ye payanda olan, kah din istismarına başvuran MHP’nin işgüzarlığı sayesinde böyle bir seçmeli ders yasaya eklendi.
Sakıncalı olan; Çocuklar bu derse girmeye zorlanarak başka seçmeli derslerden feragat edecekler...
Bu satırlar yazılırken eğitim yasası kabul edildi...
Başbakan Erdoğan kendi milletvekillerini: ”Sizler bugün 28 Şubat’ın son izini sildiniz” sözleriyle kutladı...
CHP Milletvekili Engin Altay ise dedi ki:
- Biz 28 Şubat’tan rövanş almaya çalıştığınızı sanıyorduk ama şimdi anlıyoruz ki almak istediğiniz rövanş, 29 Ekim 1923’tür, Cumhuriyettir...
Rövanş alındı, 20 milyar dolarlık ihalenin yandaşlara verilmesi garantiye alındı... Ama bu yasa ile eğitimin kalitesine hiçbir şey eklenmedi...

Okur tespiti...
Hayret ki hayret... Ne idüğü belirsiz gizli tanıklara itibar eden ve onları saatlerce dinleyen mahkeme, Balyoz davasında Hilmi Özkök ve Aytaç Yalman gibi kimliği belli önemli tanıkları dinlemek istemiyor...


“Aslında 4+4+4 politikasının en büyük özelliği bir asimilasyon politikası olmasıdır. Amaç Sünni İslam dışındaki bütün inançları asimile etmektir.
Bunun başında da Alevilik gelmektedir.”
CHP Milletvekili Veli Ağbaba


Enerjik politika...
Geçen hafta Enerji Bakanı Taner Yıldız, “Birleşmiş Milletler Kararı olmaksızın, İran’dan petrol almaya devam edeceğiz” demişti.
Önceki gün ABD’nin Türkiye Büyükelçisi Ricciardone, “Türkiye kararını versin, İran’dan petrol almayı durdursun” diye konuştu...
Dün Enerji Bakanı Taner Yıldız, “Petrolü İran yerine Libya’dan alma çalışmalarını başlattık” diye demeç verdi.
Biz de yaşasın bağımsız dış politika diyoruz...
Ülkeyi ABD Büyükelçisi mi yönetiyor gibisinden maksatlı ve muhtemel soruları şimdiden kınıyoruz.

Hamamın arkası!
Hemen hemen kimsenin dönüp bakmadığı Ankara’nın Hamamönü semtinde 25 bin liraya bir ev alıyorsunuz. Partili belediyeniz o semtte restorasyon çalışması yapınca evinizin değeri iki yılda füze hızıyla yükselerek bir anda 300 bin lirayı buluyor.
Spor Bakanı Suat Kılıç’ın bu ballı ticaretine şans mı yoksa yılların emlakçılarını kıskandıracak müthiş ticari öngörü mü denir, bilemiyor(!), takdiri sizlere bırakıyoruz.
Peki, Sayın Bakan’ımızın tek ticari başarısı! Hamamönü’yle mi sınırlı? Başka yerlerde ve alanlarda da böyle müthiş başka ticari başarıları da var mı? Varmış. CHP Manisa Milletvekili Hasan Ören anlatıyor:
- Bu arkadaş 2004 yılının Şubat ayında, AKP milletvekiliyken o zamanki fiyatı 37 bin ile 40 bin lira arasında değişen sıfır km. Volkswagen Transporter TDI model bir minibüs alıyor. Minibüsün içini 5 - 6 bin lira daha masraf ederek seçim kampanyasında kullanacağı şekilde.... Televizyon, VCD, deri koltuk vs. ile donatıyor. Kampanya döneminde aylarca tepe tepe kullandıktan sonra bu minibüsü ne mi yapıyor?
- Ne yapıyor?
- AKP’li Manisa Turgutlu Belediyesi’nin yan kuruluşu TURKAP A.Ş’ye... Aylarca kullanılmış ikinci el aracı kendisine maliyeti yaklaşık 45 bin lira olmasına rağmen 49 bin liraya satıyor. Şimdi ben kendisine soruyorum: Ey Suat Kılıç; sen AKP milletvekili, alıcı da AKP’li belediye olmasaydı o araç o fiyata satılabilir miydi? Böyle bir satış ahlaki midir?
- Sorunuza, bu iddia doğru değildir, ispat etmeyen namerttir, yanıtını verirse?
- Derse, söz veriyorum, bir daha aday olmayarak siyaseti ebediyen bırakacağım. Ama diyemez.

Ahmedinecad’dan Erdoğan’a öneri: “Emperyalizme karşı uyanık olalım.”
İran lideri kibar biriymiş meğer... “İçli dışlı olduğunuz emperyalist dostlarınızın tuzağına düşmeyin” dememiş...
Haldun Ertem


Cezaevlerindeki öğrenci sayısı artık yüzlerle anılıyor.
İyi iş! “Üniversitelerde ikna odaları kurulmuştu” diye eleştiren AKP iktidarı hapishaneleri ikna odası olarak kullanıyor...
G. Elmas


Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç, tutuklu Müyesser Yıldız’a gönderdiği mektupta, “Haksızlıkları yazmaya devam et” demiş.
Dışarda yazsa olmuyor mu?
F. Fidan

“National Geography” belgesellerinde karşımıza sık sık çıkar.
Bir yırtıcılar sürüsü, gövdece kendilerinden çok büyük bir başka hayvanı gözlerine kestirmişlerdir.
Bir otobur olan bu iri hayvan tek başına ya da sürüsünün içinde ilerlemekteyken onu gözlerine kestiren yırtıcılar, yanından yöresinden ufak ufak saldırıya başlarlar.
İri otobur neler olup bittiğinin farkında değildir henüz.
Aptallığından, vurdumduymazlığından ya da belki korkusundan, bir şey olmuyormuş gibi yoluna devam etmeyi sürdürür.
Yırtıcıların saldırısı artar ve sıklaşır.
Onlar kurnazdır ve kendi aralarında örgütlüdürler.
Çıkarları ortaktır.
Koca gövdeden koparılacak et parçalarından her birine bir pay düşecektir çünkü.
Çok geçmeden, eğer sürü içindeyse sürüsünden koparılarak, tek başınaysa üstüne gitgide daha çok çullanarak o koca gövdeyi yere sermeyi başarırlar.
Gerisi bir yağma ve yırtıcılar için bir şölendir.
Ülkemizin bugün içinde bulunduğu durum bu görüntüyü andırıyor.
***
AKP ileri demokrasi savlarıyla geldi ve ahmak liberallerin, birtakım eski solcu taslaklarının gözlerini boyamayı da başardı.
Sonra örnekteki yırtıcılar gibi, kurnaz ve örgütlü, hedeflerine adım adım ilerledi.
Bugün geldiğimiz noktada ileri bir demokrasiden değil, olabilecek en kötü, en baskıcı, en ikiyüzlü, en ürkütücü bir yönetim biçiminden söz edebiliriz.
Ülke siyasetinde yalan ve demagoji hiçbir zaman bu kadar ikiyüzlü bir kılığa bürünmemişti.
Cumhuriyet Türkiyesi’nde alışık olunan şey, sağ ve sol arasındaki çatışmalardı ve bunların da yöntemleri, söylemleri belliydi.
Bu ise bambaşka bir şey…
Karşımızdaki güç gerekli gördüğünde kuzu postuna bürünerek sesinin en alt ve yumuşak tonundan konuşurken, bazen ve giderek çoğu kez yırtıcı dişlerini gösteriyor ve kararlı adımlarla hedefine doğru ilerliyor.
Gerçi ilerleyecek pek bir hedef de kalmadı.
Çünkü Cumhuriyet Türkiyesi yine örnekteki koca gövdeli, aptal otobur gibi yerlerdedir ve gövdesinin etleri parça parça koparılmaktadır.
Kalbine ve beynine ulaşılması çok yakındır.
***
Ankara’da ülkenin ve dünyanın gözü önünde sergilenen polis vahşeti, bir iç savaşa doğru sürüklenmekte oluşumuzun çok açık bir fotoğrafıdır.
Ülke bu despotluğa boyun mu eğecek?
Her fırsatta “milletim” deyip duran, Cumhuriyete karşı işlediği suçları “milletim böyle istiyor” kılıfı ardında haklı ve yasal göstermeye çalışan bir siyasal iktidar, bu milleti ikiye böldüğünün ve bölünmüş bu iki parça arasında öfke, kin ve nefretin giderek dizginlenemeyecek bir hız ve şiddetle yükseldiğinin farkında değil mi?
Sen milletinin dört artı dört artı dört denen Cumhuriyet düşmanlığını, ya da Kutsal Kitabın ders kitabı gibi okutulmasını istediğini, desteklediğini nereden biliyorsun?
Millet sadece sen ve sana oy verenler midir?
Kaldı ki sana oy verenlere doğru dürüst anlatılabilse, acaba bütün bu ihanetler, yalanlar, dini siyasete alet etmeler, uygulamada zaten var olan “dindar çocukluk” hedefini de kapsaması kaçınılmaz “dindar gençlik” safsataları, sana oy verenler arasında bile bir çoğunluk desteği bulabilecek midir?
Öyle bile olsa, millet sadece onlar mıdır?
Sen belli bir kesimin oyuyla iktidara gelmiş ve yine ister istemez oradan gidecek olan geçici bir siyasal iktidarsın.
Nasıl bütün bir milletin temsilcisi olarak konuşabiliyor, aynı zamanda da bu milletin en seçkin evlatlarını, gençlerini, emekçilerini, memurlarını, öğretmenlerini, polislerinden oluşturduğun ordunun zulmü altında inletiyor, yerlerde sürüklüyor, yaralıyor, katlediyorsun?
İleri demokrasi dediğin şey her ne ise şurada dursun, herhangi bir sıradan demokraside bu soruların yanıtı var mı?
***
AKP Türkiye Cumhuriyeti’ni teslim almıştır.
Ülkeyi bir iç savaşa doğru sürüklüyor.
Bu ABD emperyalizminin de istediği şey midir, bilmiyorum.
Fakat her ne olursa olsun, Cumhuriyetin teslim edilecek tek bir kalesi, tek bir kişisi artık kalmamıştır.
Ya örnekteki iri gövdeli, aptal otobur gibi yırtıcılar tarafından parça parça edilerek yok edilmeyi kabul edecek; ya da kalbimiz ve beynimiz de yok edilmeden direnecek, silkinecek; her alanda, her ortamda, her olanağı kullanarak karşı koyacağız.
Bunun başka bir yolu ve çaresi yoktur.


Sanatçılar Girişimi’nden Silivri’de Buluşma Çağrısı
6 Nisan Cuma günü saat 09.30’da duruşmayı yerinde izlemek üzere Silivri Cezaevi önünde buluşuyoruz. Kendi olanaklarımızla, gitarımızı, bağlamamızı da alarak, buluşma noktasına gelelim. Çok olalım, birlik olalım. Sanatçılar Girişimi

Başbakan’ın “Dindar nesil yetiştireceğiz” sözü, büyük taarruzu haber veren işaret fişeğiydi sanki.
Sonra her şey hızlandı.
Sekiz yıllık kesintisiz eğitimi 28 Şubat kalıntısı diye lekeleyen bir başlangıç, kimsenin beklemediği yeni bir düzeni birkaç haftada adeta gökten indirdi!
İmam hatip ortaokullarının kanunla açılacağı, Kur’an-ı Kerim ve Hz. Peygamber’in hayatının seçmeli ders olarak ortaokul ve liselerde okutulacağı bir düzenin kurulacağını çok kimse başta hayal dahi etmemişti.
Siyaset dünyasında yaratılan kutuplaşmanın da etkisiyle hepsi birkaç gün içinde gerçekleşmiştir.
AKP Grup Başkanvekili Canikli, kanun teklifine yapılan bu eklemeler ardından “Bugün tarihi bir gün; onur ve gurur günüdür” dedi.
Yapılan işin Anayasa (24’üncü madde) emri olduğunu öne sürdü.
Anayasa’yı akıl gözüyle okuyan herkes 24’üncü maddenin Canikli’yi doğrulamadığını görecektir.
Evet, din ve ahlâk eğitim ve öğretiminde Anayasa devlete görev yüklüyor ama sonraki paragraf şunu diyor:

Din istismarı yarışı

“Kimse (...) siyasi veya kişisel çıkar (...) sağlama amacıyla her ne suretle olursa olsun dini veya din duygularını yahut dince kutsal sayılan şeyleri istismar edemez ve kötüye kullanamaz.”
Meclis müzakerelerindeki istismar yarışı tam da böyle bir cürmün işlendiğini ortaya koyuyor.
Yasada seçmeli dersleri bakanlık kararına bırakan maddeye Kur’an-ı Kerim ve meali ile Peygamber’in hayatından örnekler ve ilmihal bilgileri derslerinin açıkça yazılması ve imam hatiplerin orta kısmının açılacağının belirtilmesi önerisi başta AKP’den değil MHP’den geldi.
İktidar grubu öneriyi “Seçmeli dersleri belirleme yetkisi bakanlığa ait” gerekçesiyle reddetti.
Ama sonra oy kaygıları devreye girdi:
“MHP önerisinin reddini seçmen yanlış anlayabilir. Sahiplenmek daha yerinde olur.”
Böylelikle AKP’liler reddettikleri MHP önerisinin aynısını kendileri verip oylarıyla kabul ederek, yapılan değişikliğin sağlayacağını düşündükleri rantı hiçbir partiyle paylaşmamayı başardılar!
Bu gidiş “Bir gün bütün okullar imam hatip olacak” iddiasının yeni bir adımı mıdır?

Ünümüze gölge düşmesin

Din son yıllarda siyasal kimliğin neredeyse yegâne temeli olmaya başladı. Toplumun dikkatinin dağıldığı her dönemde siyasal İslâmcı talepler canlanıyor, atağa kalkıyor ve hiçbir fırsat da kaçırılmıyor.
Cumhuriyetin laik karakteri her gün biraz daha eriyor, boşalıyor.
Türkiye yıllarca “İslâmı demokrasi ile bir arada yaşayan tek örnek” olmanın ayrıcalığı ile övüldü, övündü.
Bir yandan laikliğe karşı hamleler, öbür yandan hak ve özgürlükler alanında oluşan hoşgörü kıtlığı öylesine bir tedirginlik yarattı ki toplumun bir kesimi Türkiye’nin bu şöhretini daha kaç yıl sürdürebileceği konusunda şüpheler beslemeye başladı.
Dün Meclis’ten geçen yasa yalnız içerdiği sakıncalar sebebiyle tedirginlik vermiyor.
İki endişe nedeni daha barındırıyor:
Biri, bu temel yasanın bakanlıkça yürütüleceğidir. Bakanlığın başında “Cumhuriyetin temel değerlerinin yerlerini daha Müslüman bir yapıya bırakması zamanının geldiğine” inanan bir bakan ve onun oluşturduğu takım var.
İkincisi, iktidar partisi sayısal üstünlüğünü kaba kuvvet olarak kullanmayı çok sevdi.
Eğitim düzenini bu yolla değiştiren AKP’nin Anayasa yaparken aynı yoldan gitmeyeceğini kim garanti edebilir?

Kemalın Askeri

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *

Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget